Günlük Adı : Hatalı olan ben miyim?

15-16 yaşlarında ha varım ha yokum. Tesadüf eseri yanlış bir telefon numarası hayatıma benden tam 10 yaş birinin girmesine sebep oldu. Çocuktum işte.. Çocuksu duygulardan öte değildi benim için. Ama karşımdaki evlense çocuğu olacak bir yaşta idi. Ne buldu bende bilmiyorum. Onun azarlarına ben nasıl katlandım ben de onu bilmiyorum ya.. Çocuk gibi azarlardı beni ama unuttugum sey benim zaten çocuk oldugumdu. Hadi bunu ben unutuyordum, adını koyamadığım hislerle boğuşuyordum çünkü. Peki o neden buna enel olmuyordu. Yanıma geldi. İstanbul gibi uzak bir memleketten geldi. Üstelik onu etkilemek için mailden (o zamanlar msn yoktu, belki vardı da bu çocuk! bilmiyordu ) kendime ait olmaya resimler yolladım ona. Aklımca kendime aşık edecektim ya.. Gelmek isteyince gerçeği açıkladım. Ben değilim o dedim. Kızdı, azarladı.. Ama geldi. Okuldan kaçıp buluştum onunla. Ben kaçak bir öğrenci, o kendi ayakları üzerine duran iş adamı. Kendine güveni o kadar çoktu ki, kendi başına markete gitmeye korkan ben yani çocuk onu ulaşılmaz görüyordum. Ulaşılmaz ve imkansızdı. Kendinizi benim yerime koysanız ya. Bu kadar içine kapanık biri ilk defa bir erkek tarafından sevildiğini duyuyor. Gelmeden önce ona kalacak yer bulmamı söylemişti. O zamanlar en yakın arkadaşımla şehilde tek tek otelleri pansiyonları dolaştık. En sonunda sahibi ayyaş, ayık gezmeyen ve gözleriyle bizi soyup yatağa atan birinin pansiyonunu uygun bulduk. Neden mi? Çünkü en ucuzu oydu! Şimdi geriye dönüp bakıyorum da, şimdiki halimden daha da cesurmuşum. Dışarıda tanıdıklara görünmekten korktugum için sabah okula gitmek için evden çıkıyor, o iğrenç pansiyona gidiyordum. Sidik ve küf kokulu banyoda oldu ilk öpücüğüm. Üstelik sigaradan dişleri sararmış, nefesi zehir gibi kokan ve beni her fısatta azarlayan, benden 10 yaş büyük birinden. Bana kızardı hep. Neden kısa etekler giymiyormuşum, neden topuklu giymiyormuşum, nedne kırmızı giymiyormuşum? O zaman başmı öne eğer susardım. Sanki hata yapmışım gibi. Ama şimdi susmuyorum söylüyorum. Hem de bağıra bağıra söylüyorum. HEY..!! BEN DAHA ÇOCUKTUM. aNLIYORMUSUM ÇOCUKK!!! Beni ilk daga seven bu erkeğin beni bırakmasından korkuyordum. Ertesi gün annemin cizmelerini yürüttüm, ve bana göre en kısa eteğimi aldım yanıma. Oraya, o adaya girdim Beni öptü.. Ama bu öpücükler benim hayallerimdeki gibi, o romntik filmlerdeki gibi değildi. Wc'ye gittim ve çantamdan, evden saklayarak çıkarttıklarımı giydim. Eteim diz kapaklarıma değiyordu. Belimden kıvırdım, kıvırdım, kıvırdım... Annemin odasından kırmızı ruju da almıştım. Aynanın karşısına geçtim ve tüm gücümle bastırarak sürdüm ruju.. Evet ruj kırılmıştı. Ama aynada gördüğüm ben değildi artık. Onun istediği kişiydi. Kapıyı açtım. Yataga uzanmış her zamanki gibi sigarasını içiyordu. Gelirken aldığım 2 bira ve onun kabuğuyla yemeyi sevdiği tuzlu fıstığı çıkarttım. Telefonda konusurken e sevdiklerinin o oldugunu söylemişti. Ben içemezdim biraları. Hem sevmiyordum hem de eve dönüşte annem bunu anlardı. İçer misin dedim? Ben sevişince susarım dedi ve beni yatağa fırlattı. İlklerimi onunla yaşadım. Evet daha 16 yaşındaydım. Ama benim istemediğim ghiçbir şeyi yapmadı bana. Yani bekaretimi teslime etmedim. Bizimki masumane sevişmeydi. Dokunma ve öpme.. Şimdi düşünüyorum da olanları. Ne aptalmışım..! Gittikten sonra ben aradım onu.. o az aradı .. Ben de azalttım aramalarımı. Ben artık 18 yaşındaydım. Artık çocuk değildim.Çünkü netten biriyle tanışmıştım. Kendi yaşıtım biriyle..
Daha sonra ne mi oldu?
Siz bana duygularınızı yazın, yaşantımdan bir paça olun ben de ömrümden kesitler sunayım size..

Günlük Durumu : | Genel Günlük Adı : İsyanım Hayata Değil...Kendime...
KarameL | 26 Temmuz 2010 22:51 | [ 72 ] Kez Okundu. [ 2 ] Kez Yorum Yapıldı.